Als het vale ochtendlicht door de gordijnen kiert.
Een donkere droom nog steeds door mijn hoofd giert.
Maar wetend dat je aan me heb gedacht.
Doet me gloeien als een kaarsje in de nacht.

Als de dagelijkse sleur de zinnen blust.
Het geluk me schijnbaar niet meer kust.
Maar er aan denkend dat je op me wacht.
Dan gloei ik als een kaarsje in de nacht.

Als het leven als zware last wordt beleefd.
Het verleden als een donkere schaduw aan me kleeft.
Maar in mijn hoofd de herinnering komt hoe je lacht.
Gloei ik als een kaarsje in de nacht.

Op momenten van wanhoop en verdriet.
De toekomst geen sprankelend lichtje meer biedt.
Dan denk ik aan je kussen warm en zacht.
En dan gloei ik als een kaarsje in de nacht.

In al die duistere tijden
Geef jij mij licht, geef  jij mij kracht.
Jouw liefde verdrijft het lijden,
en doet me gloeien als een kaarsje in de nacht.

En als ik dan denk aan al die uren,
die we samen hebben verbracht,
dan zit ik stil gelukkig voor me heen te turen.
En gloei dan als een kaarsje in de nacht.

Jij kwam door toeval in mijn leven.
Aan jou heb ik mijn hart verpacht.
Denkend aan het geluk dat we samen weven.
Gloei ik als een kaarsje in de nacht.

Jij bent het vlammetje in mijn heden
Brengt licht en liefde, verdrijft de kou.
En dat is de oorzaak en de reden.
Waarom ik zoveel van je hou.

Urbie